Tinawag ko kayo sa piging, magdiriwang tayo sa taong naging Humayo at lumigaya sa kamay ng bayang dalita Ang bansa aniya dati'y pangit, ngayo'y nagluluwal ng bahaghari Nagningning ang kanilang mga mata At pumalakpak ang mga tainga Katiwaliang pinuksa ng termino, ibinida sa harap ng madla Walang dumi, ni anino At nagpalakpakan muli sila Tumayo, matikas sa harap ng mga kamera, walang-hiyang ngumiti nang huwad sa aming mga mata Masaya ang maupo sa itaas, habang nakasayad sa baha

Kung para sa mga kababayan nating taga Bacolod and Masskara Festival ay sa buwan pa ng Oktubre ipinagdiriwang—ibahin ninyo ang para sa mga miyembro ng LGBTQIA+, hindi na kailangan pa na maghintay ng buwan ng Oktubre at maglakbay upang makilahok sa taunang pagdiriwang na ito. Dahil para sa kanila, ang pagsusuot ng huwad na ngiti ay magsisilbing kalasag laban sa mga bala ng diskriminasyon. Tila isang peste na pinupuksa gamit ang mga makalasong salita. Hindi lamang sa tipikal na

May mga kulay na madaling tanggapin ng mundo. Ang asul ay para sa langit. Ang berde ay para sa damo. Ang dilaw ay para sa araw na nagbibigay-liwanag sa umaga. Ngunit kapag nagsama-sama ang mga kulay upang bumuo ng bahaghari, tila nagiging komplikado ang lahat. Hindi dahil mahirap itong unawain. Kundi dahil may mga taong piniling huwag umunawa. Sa bawat sulok ng lipunan, may mga taong lumaki na tila obligadong ikubli ang kanilang sarili. Natutong tumawa sa mga biro na sila mis

tuwina at hindi maiiwasan ang pagbabago. gigising ka isang umaga na kaiba na sa kung sino ka kahapon. babaguhin ka ng bawat pagdaraanan mo—maaaring hindi mo mamalayan o 'di kaya'y sarili mong kagustuhan. at sa bawat pagkakataong nagbabago ka, may bahagi ng dating ikaw na tuluyang namamaalam. ako, pumipintig ang puso ko sa sariling prinsipyo: mabuhay ka nang paulit-ulit—sumibol, yumabong, umiral. at kapag pansamantala ka nang kontento, manatili. isa itong siklo ng buhay na sag