top of page


Mourning of the Mornings
My hollow, dark under-eyes remain entrenched in my face. Darkness may mean quiet, but never rest. I have been a night owl since childhood. I always stayed up late. By habit, it has become the hour of my rituals. I looked up. The moon glows just enough to light my otherwise dim and gloomy room. I pick up my journal and sharpen my pencil. It is time for my nightly writing. Most people describe me as a laconic, yet beyond being taciturn, my penchant for writing letters has becom


Magmahal? In this economy??
Masaya ang magmahal pero mahal ang magmahal. Hindi natin ma-ikukubli na sa bawat kibot natin, may bayaran na naman. Pati ang dagat at kabundukan na binigay satin ni Lord may entrance fee na rin. Minsan nakaka(t)awa nalang din talaga na umabot na tayo rito, na kahit ang simpleng magmahal ay parang hindi na afford ninuman. Sa nagtataasan na presyo ng gasolina at mga bilihin, para bang luho nalang sa isang tao ang oras na isipin ang maghanap ng taong para sa kanya. Yung taong ma


Small cracks from within
In a corner of a small house, she lived. It was 1 a.m. She was hunched up on the bed, breaking. She did not cry because it's hot during nighttime in the summer. She also did not cry because the electric company cuts their electricity randomly at night. It's also not because her sweat was sticky. She did not cry because of the tight space she lived in at home. She did not cry because she lived in the most crowded city under a busy bridge. She bawled her eyes out that night. I


Tugunan
Ako ay nagsusulat sa iyo bilang kinatawan ng mga mamamayang Pilipino, nawa’y ang sulat na ito ay maabot sa iyo kahit pang-ilang beses na itong sinulat ng masa. Nawa ay taus-pusong basahin ang lahat ng salita na maisusulat dito at namnamin ng mabuti–bulay-bulayin ang mga ito. Sumasamo ang masa na malaman ang iyong pasya, dahil ito ay matagal ng alalahanin sa kanilang kaisipan, naaalala mo pa ba kami? Wala na ba kami sa iyong ala-ala? Ni kaunting pangangamusta ay hindi namin
bottom of page