Kung para sa mga kababayan nating taga Bacolod and Masskara Festival ay sa buwan pa ng Oktubre ipinagdiriwang—ibahin ninyo ang para sa mga miyembro ng LGBTQIA+, hindi na kailangan pa na maghintay ng buwan ng Oktubre at maglakbay upang makilahok sa taunang pagdiriwang na ito. Dahil para sa kanila, ang pagsusuot ng huwad na ngiti ay magsisilbing kalasag laban sa mga bala ng diskriminasyon. Tila isang peste na pinupuksa gamit ang mga makalasong salita. Hindi lamang sa tipikal na

May mga kulay na madaling tanggapin ng mundo. Ang asul ay para sa langit. Ang berde ay para sa damo. Ang dilaw ay para sa araw na nagbibigay-liwanag sa umaga. Ngunit kapag nagsama-sama ang mga kulay upang bumuo ng bahaghari, tila nagiging komplikado ang lahat. Hindi dahil mahirap itong unawain. Kundi dahil may mga taong piniling huwag umunawa. Sa bawat sulok ng lipunan, may mga taong lumaki na tila obligadong ikubli ang kanilang sarili. Natutong tumawa sa mga biro na sila mis

tuwina at hindi maiiwasan ang pagbabago. gigising ka isang umaga na kaiba na sa kung sino ka kahapon. babaguhin ka ng bawat pagdaraanan mo—maaaring hindi mo mamalayan o 'di kaya'y sarili mong kagustuhan. at sa bawat pagkakataong nagbabago ka, may bahagi ng dating ikaw na tuluyang namamaalam. ako, pumipintig ang puso ko sa sariling prinsipyo: mabuhay ka nang paulit-ulit—sumibol, yumabong, umiral. at kapag pansamantala ka nang kontento, manatili. isa itong siklo ng buhay na sag

Ako si P. At mahal ko si P. Katulad ng aming pamantasang pinagdugtong ng letrang u—PUP—pipiliin kong bumalik sa piling ng isa't isa. Kahit saan ako pumunta, handang mag-U Turn bumalik lamang sa kaniya. Pero sa kalsada ng Maynila, hindi ka pwedeng lumiko ayon sa gusto mo. May batas ang mundo, kaya kailangan mong maghintay... Nang maghintay... At maghintay. Kalahati na ng semestre nang matanaw ko ang iyong ngiti. Sa paraang nangungusap ang iyong mga mata, nagniningning ang i